Hoi.

Misschien wordt u verrast op mijn brief? En waar kan ik uw e-mail? Onlangs was ik op dating site. Vandaag, online dating heeft me je e-mail, samen met een korte samenvatting. Zij werden op de hoogte gebracht dat we met u een harmonieuze combinatie. En besloot om te schrijven naar je. Wie weet, misschien ben je en ik echt een harmonieuze paar? Ik weet het niet, heb je antwoord op mijn brief.
Ik zal proberen te vertellen iets over jezelf, als je nog steeds geinteresseerd. Mijn naam Oksana. Ik woon in Rusland. Ik ben nooit getrouwd en heb geen kinderen. Ik denk vaak over het creeren van hun eigen familie. Ik ben een grote meid en op zoek naar een serieuze relatie. Als u wilt zoeken de liefde in het leven, dan denk ik dat het noodzakelijk is om te beginnen onze kennismaking?
Ja, we wonen heel ver uit elkaar, maar ik hoop van harte dat het zal geen belemmering vormen voor onze blootstelling. Afstand is niet bang je? In ieder geval kunnen we vrienden zijn per brief. Misschien zullen we vrienden zijn met je, maar misschien onze contacten zal blijven groeien in de zin van magie!

The end of the century, I said my goodbyes, For what it's worth, I always aimed to please, But I nearly died. For what it's worth, Come on lay with me, 'Cause I'm on fire, For what it's worth, I tear the sun in three, To light up your eyes. For what it's worth. Broke up the family, Everybody cried, For what it's worth, I have a slow disease, That sucked me dry, For what it's worth, Come on walk with me, Into the rising tide, For what it's worth. Filled a cavity, Your god shaped hole tonight. For what it's worth. No one cares when you're out on the street, Picking up the pieces to make ends meet, No one cares when you're down in the gutter, Got no friends, got no lover. For what it's worth, Got no lover. Got no friends got no lover.

Hear I lay, still and breathless, just like always, still I want some more, mirrors sideways, who cares what's behind, just like always, still your passenger. Chrome buttons, buckles and leather surfaces, these and other lucky witnesses, now to calm me, take me around again, drive faster, Roll the windows down, this cool night air is curious, let the whole world look in, who cares who sees anything. i'm your passenger i'm your passenger Drop these down and, put them on me, nice cool seats, there to cushion your knees, now to calm me, take me around again, just don't pull over, this time would you please drive faster. Roll the windows down, this cool night air is curious, let the whole world look in, who cares who sees what tonight, roll these misty windows down, to catch my breath again, and then go and go and go just drive me, home then back again. Here I lay just like always, don't let me go take me to the edge .

André Hazes zong het al: "Als de zon schijnt." Mijn brommer staat nog steeds met een verstopte carburateur achter en het schuurtje en zal er voor de leerplicht ook wel niet meer uitkomen. Best jammer, want André blijkt toch een flink aantal dagen hetzelfde weer voorspeld te hebben als Erwin Krol. Het valt overigens wel op dat, hoe minder Erwin Krol op tv verschijnt, hoe vaker André Hazes te zien is. Volgens mij zijn ze ook nog nooit samen op tv verschenen.
Nu we het toch over Erwin Krol hebben, vind ik wel dat het op moet houden met die duetten. De man is overleden, al zijn hersenspinseld die geschikt waren voor publicatie, zijn op cd geperst, kappen nu. Eerst Gerard Joling, nu weer de kleine Dré en de mensen vinden het prachtig. Straks denkt die jongen nog dat ook hij geen talenten bezit.
Ergens denk ik dat het allemaal niet meer te stoppen is. De aarde is echt warmer aan het worden en dit zal ook wel de reden zijn dat meneer Gore een Nobelprijs heeft mogen ontvangen. Nu kan het nog. Binnenkort is het zo warm dat alle ijs gesmolten zal zijn. Wat blijft er over van een Nobelprijs zonder ijs. Allemaal al gezien door André, voorspeld door Erwin, al zit hier wel een luchtje aan, en nog eens uitgelegd door Al.

Ik moet niks, we hebben immers vakantie. Nu is niks eigenlijk wel heel weinig. Ik zou toch wel graag de brommer weer aan het rijden willen helpen, de riolering een ietwat willen fatsoeneren, eindelijk eens het grind tussen het onkruid weg willen halen en vervangen door alleen grind, de redactieruimte eens willen stofzuigen en ook zou er eigenlijk nog twee uur film op dvd gezet moeten worden. Zei ik toch weer moeten. Dit moet dan toch willen zijn. Bij dit alles komt nog dat het consultatiebureau me graag nog eens zou willen zien, de crèche na een kort gesprekje graag een dagje zou willen oefenen met de kleine kabouter en dat eigenlijk de rest ook gewoon doorgaat. Vergeet ik nog dat we nu eindelijk eens af moeten spreken met de fijne ex-collega's, eens nodig bij de herkenden op visite moeten gaan en dat ik al weken een afspraak vergeet te maken. Gelukkig is alles vrijwillig, of een bewuste keuze, maar we moeten niks, het is immers vakantie. Vandaag, of misschien wel deze week ga ik nadenken over een handige volgorde voor al deze handelingen, werkzaamheden of klusjes. Dat zal toch moeten lukken lijkt me.

Lief dagblad,

Borst-, of zoogkompressen, kraamverband, voedingsbh, kolven (handmatig danwel met elektrische), vloeien, verweekte baarmoedermond, tepelkloven, tepelhoedje (ook wel tepelschelpje genoemd), ontsluiting van liefst enkele centimeters, placenta (in de volksmond moederkoek genoemd) al dan niet in een mayonaise-emmertje, uitscheuren, inknippen of liever ontploffen, hypersomnia in welke vorm dan ook, spruw, luieruitslag of een opengeslagen luiser (allebei even vervelend) en als laatste nesteldrang. Oja, het doorhalen is reeds voor u gedaan.
Tot zover de laatste bijdrage aan het dagblad in Wasco. Met groot plezier hebben we het hart gelucht, gal gespuit en zinloze informatie gegeven, maar de zwangerschap is al weer even voorbij en we zullen ons bezig moeten houden met het resultaat hiervan. Mochten we nog tijd over hebben dan gaan we op zoek naar een roze wolk. Deze is ons beloofd en wel zullen het krijgen ook.

Lief dagblad,

Vier ouderwetse ponden weeg ik nu en mama vindt dit eigenlijk wel genoeg. Niet dat ik niet zwaarder zou mogen worden, het moet nog bijna verdubbelen, maar dit hoeft niet per se in de buik. Mama begint een beetje af te takelen volgens mij. Slapende rechterhand van één of ander tunnelsyndroom, brandend maagzuur ondanks de vanillevla, opgezwollen voeten door het vocht en iets met banden, maar zolang ze tegen de dokter zegt dat alles goed gaat, zal het allemaal nog wel meevallen.
Mijn kamertje is, afgezien van een gordijntje hier en daar, in ieder geval klaar. Papa is hier verdraaide druk mee geweest, al heeft opa hem wel een kleinigheid moeten helpen, maar het is wel heel mooi geworden. Van mij mag het dan ook heel mooi weer worden, zodat de motor weer uit de schuur gehaald kan worden. Dat heeft mijn papa wel verdient.
Verder kon dit wel eens mijn laatste verhaaltje worden. De kans is groot dat als we een maand verder zijn, ik een naam zal hebben, mijn mama bij de lactosedeskundige de deur platloopt, mijn papa zich suf aan het smeren is met beschuitjes en dat ze beiden blij zijn als dat dan weer meest erge blijkt te zijn. Gelijk hebben ze. Wacht maar af, ook ik ga een biertje ooit lekker vinden.